Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Η ΡΙΜΑ ΤΩΝ ΠΑΠΑΔΑΚΗ - ΛΑΡΕΤΖΑΚΗ

Καταγραφές της Ρίμας των Παπαδάκη - Λαρετζάκη.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΠΡΩΤΗ:

"Διά την απαγχόνισιν του Λαρετζάκη και Παπαδάκη εκ Λουτρακίου Κυδωνίας, όπου εφόνευσαν τον περιβόητον Βέην Μπάντρη κατα το 1885"

Που να βουλήσει η Κυριακή και να χαθεί η Τρίτη,

όταν εξεβαρκάριζε Μαχμούτ Πασάς στην Κρήτη.

Κι αυτός και τα φερμάνια του μην είχα ξετρυπήσουν

κι ανάμεσα στο πέλαγος ας ήθελε βουλήσουν.

Παρά να φέρει στα Χανιά εκείνα τα φερμάνια

να τ' αδικοφουρκίσουνε τση Κρήτης τα λιοντάρια.

Μια Παρασκή στσ' εφτά, στσ' οχτώ, στσι δέκα πάνω κάτω,

το φέρανε στη φυλακή το θλιβερό μαντάτο.

το φέραν εις τη φυλακή το θλιβερό χαμπέρι,

ωφου καήλα και φωθιά που 'χουν οι φλακωμένοι.

Είχα φόβο και καημό όλοι οι φλακωμένοι,

όσοι 'τανε για θάνατο γή βαροδικασμένοι.

Και δ'υο εζητήξανε να πάνε στο σεράγιο,

το Παπαδάκι είναι ο γεις το Λαρεντζάκι άλλος.

Και μπαίνει μέσα το στρατός και τους πισταγκωνίζει,

τα χέρια και των ι-δυονώ οπίσωτα γυρίζει.

Και πάνε τσι εις του Πασά και τον-ε προσκυνούνε

και τα κεφάλια κλίινουνε, τα πόδια του φιλούνε.

Ο σκύλος ώστε να τους δει διαβάζει το φερμάνι

και τη ζωή των έγραφε αμέσως να την πάρει.

Σαν είδα οι κακόμοιροι ότι θα κρεμαστούνε

ένα οαπά ζητήσανε να ξεμολοηθούνε.

Ένα παπά ζητήξανε να τσι ξεμολοήσει

κι αν είναι χριστιανός καλός να των-ε βοηθήσει.

Μα δεν εμπόρειε κι ο παπάς τίποτα γιανά κάμει,

γιατί ήτονε βασιλικό εκείνο το φερμάνι.

Με τέχνη και με μαστοριά τα ξύλα 'χαν στημένα

και τα σκοινιά στο κέρκελο είχανε περασμένα.

Το Παπαδάκη φώναξε στην ξεμολόησή του

τον άλλο μη φουρκίσετε γαιτί πονεί η ψυχή του.

Τον άλλο μη φουρκλισετε, γιατί είναι παλληκάρι,

μόνος μου τον εσκότωσα τον κερατά τον Μπάντρη.

Κι επήδησε ως λέοντας απάνω στο πατάρι,

τη σερταρέ μονάχος του εις τον λαιμό του βάζει.

-- Να τε σκυλιά παράνομα, πέρετε τη ζωή μου,

στον ουρανό θεν΄ανεβεί μάρτυρας η ψυχή μου.

Ο πρώτος που φουρκίστηκε ήτο το Παπαδάκι

και παραδευτερότερος ήτο το Λαρετζάκι.

Έξω στο Καλεκαπιτσί, στση Κίσσαμος την πόρτα,

εκεί που τους φουρκίσανε δε ξαναβγαίνου χόρτα.

Εκεί που τσι φουρκίσανε ήταν κοντά μια βρύση,

πρέπει να πάμε όλοι μας ο Θιος να τσ' ελεήσει.

(Από ανέκδοτη συλλογή Δημ. Τραγουδιών)

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΔΕΥΤΕΡΗ:

Μιαν Παρασκή τσ' εφτά, τσ' οχτώ, τσι δέκα πάνω-κάτω,

το πήγανε στη φυλακή το θλιβερό μαντάτο.

Το πήγανε στη φυλακή το θλιβερό χαμπέρι,

ώφου καήλες και φωθιές που τσ' έχου οι φλακωμένοι.

Το Λαρετζάκι ήταν ο γεις, το Παπαδάκι τ' άλλο,

το πρόσωπό ντων 'λαμπε σαν τ' άστρο το μεγάλο.

--- Άχι κρυφός τηλέγραφος γιανά τηλεγραφήσω,

νά ΄ρθ' η καημένη μάνα μου πρίχου να ξεψυχήσω,

να 'ρθ' η καημένη η μάνα μου τα ρούχα να μου πάρει,

το γάλα που μου τάισε χαλάλι να μου κάμει.

...........................

Το Παπαδάκι σαν αητός πετάται στο πατάρι,

τη σεταρέ ντου άρπαξε και στο λαιμό ντου βάνει

(ή: τη σερταρέ ντου μοναχός εις το λαιμό ντου βάνει)

--- Να τε, σκυλιά παράνομα, πάρετε το κορμί μου,

στον ουρανό θεν' ανεβεί μάρτυρας η ψυχή μου.

.......................................

Πληροφορήτρια: Σοφία Αντρέα Αθητάκη (Ανώπολη Σφακίων, 1987)

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΡΙΤΗ:

Στσ` έξε, στσ` εφτά, στσ` οχτώ, στσ` εννιά, στσι δέκα πάνω-κάτω

το φέρανε στη φυλακή, το έρημο μαντάτο.

......

να μου το φέρουν να το πιω στην κούπα το φαρμάκι.

....,

--- Άχι και να μ`αφήνανε ώσπου να ξημερώσει

να `ρθει η καημένη μάνα μου, να μ` αποκαμαρώσει.

Το γάλα που με τάϊσε, χαλάλι να μου κάμει, ………

Άχι, καήλες και φωθιές, που `χουν οι φλακωμένοι,

περίττου όσ` είν` εις θάνατον και βαροδικασμένοι.

Ο Παπαδάκης είν` ο γεις κι ο Λαρετζάκης ο άλλος,

το πρόσωπό τους έλαμπε, σαν τ`άστρο το μεγάλο.

Το Λαρετζάκην έλεγε στην ξεμολόϊσή του

τον άλλο μη σκοτώσετε, γιατί πονεί η ψυχή του.

Τον άλλο μη σκοτώσετε γιατί `ναι παλικάρι

και μοναχός τον έφαγα τον κερατά τον Πάρη(?)

Πληροφορήτρια: Ρόδω (Ροδάνθη) Βανταράκη (το γένος Φραγκιουδάκη), Νέα Ρούματα. Καταγραφή από την κόρη της Εύα Κορναράκη-Βανταράκη.


Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

ΤΟ "ΣΤΑΔΙΟ" ΣΤΙΣ ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

Τη λέξη "στάδιο", με τη μεταφορική έννοια "κατάσταση", τη βρίσκουμε σε μια σειρά Κρητικών μαντινάδων. Εδώ είναι μια συλλογή:

Χαρές δεν περιμένω μπλιο στο στάδιο απού 'μαι,

στα βάσανα πλαγιάζομαι και στους καημούς κοιμούμαι.

(από ανέκδοτη προπολεμική συλλογή)

*********

Στο στάδιο που μ' έφερε η αγάπη η δική σου,

κατέχει μόνο ο Θεός να κρίνει την ψυχή σου.

(από δίσκο του Κ. Μουντάκη)

Κ. ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ

*********

Άλλος δεν είναι στο χωριό στο στάδιό μου μένα,

γιατ' έφυγε η γυναίκα μου κι επήγε εις τα ξένα.

(αυτοσχέδια μαντινάδα του πατέρα μου Παύλου Π. Χατζηπολάκη, όταν η μητέρα μου πήγε στην Αμερική να επισκεφτεί τον αδερφό μου)

*********

Διάφορες μαντινάδες (αλιευμένες από συλλογές μαντινάδων στο διαδίκτυο):

Στο στάδιο που μ' έφερε[ς] κι η μάνα μου πονεί με,

κι έβαλε μαύρα στο κορμί και ζωντανό πενθεί με.

*********

Τα μάτια μου βουρκώνουνε άμα τη συναντήσω,

φαντάσου σε ίντα στάδιο θα' ρθω αν της μιλήσω.

*********

Στο τελευταίο στάδιο είμαι και το κατέχω,

δε με φοβίζει ο θάνατος, μακριά τζη δεν αντέχω.

*********

Στο στάδιο που μ’ έφερες, το κρίμα στο λαιμό σου,

και με θεοτική φωθιά, να δω το θάνατό σου.

*********

Στο στάδιο που μ' έφερες δεν έχω θεραπεία,

μα είναι οι πόνοι μου γλυκοί αφού εσύ είσαι αιτία.

*********

Ξύπνα ν’ ακούσεις την καρδιά, που παίζει σαν λαούτο,

εσύ είσαι αιτία που ήρθενε στο στάδιο ετούτο.


Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΘΕΛΟΥ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ...... (2)

Στο πολύ γνωστό πολίτικο τραγούδι "Από ξένο τόπο κι απ' αλαργινό" οι δυο πρώτοι στίχοι είναι:

Aπό ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό

ήρθ’ ένα κορίτσι, φως μου, δώδεκα χρονώ

Σε άλλες παραλλαγές η δωδεκάχρονη είναι ενηλικιωμένη, είναι .... δεκαοχτάχρονη. Οι παραλλαγές αυτές είναι νεότερες και η ηλικία διορθώνεται για ευνόητους λόγους. Το "δώδεκα χρονώ" κορίτσι όμως είναι ένα στερεότυπο μοτίβο των δημοτικών τραγουδιών αλλά και των έντεχνων. Δυο - τρία πρόχειρα παραδείγματα:

--- την είχες δώδεκα χρονώ κι ήλιος δε σου την είδε! (Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού)

--- Δώδεκα χρονών που ο ήλιος δεν την είδε παρά η μάνα της (Κανελόρριζα)

--- Άιντε δώδεκα χρονώ κορίτσι / άντε χήρα πάει στην μάνα του (Δώδεκα χρονώ κορίτσι)

--- Tό φτάξει δώδεκα χρονών, και παραπάνω σώσει (Ερωτόκριτος)

Ο αριθμός 12 είναι τυπικός (συμβολικός) αριθμός, όπως είναι και οι αριθμοί 7, 40 (42), 60 (62), 70 (72), που τους συναντάμε πολύ συχνά στα δημοτικά τραγούδια αλλά και γενικότερα στη λαογραφία.

Εδώ είναι μια παραλλαγή του "Από ξένο κόσμο..." από ανέκδοτη Κρητική συλλογή τραγουδιών η οποία περιέχει και διάφορα άλλα δημοτικά.

Απ' αλάργο κόσμο κι από μακρινό

ήλθε ένα κορίτσι, φως μου. δώδεκα χρονώ.

Ούτε πολλά μακριά ητο, ούτε πολλά κοντή,

μέτρια στο μπόι, φως μου, και μελαχρινή.

Με τσι μαριολιές μου την επλάνεσα

και στα γόνατά μου, φως μου, την εκάθισα.

Πιάνω ξεκομπώνω τ' αργυρά κομπιά

και μετρώ τσ' ελίτσες, φως μου, που 'χε στα βυζιά.

Για σαρανταδυό 'το, για σαρανταμιά,

οι ελίτσες, φως μου, που 'χε στα βυζιά.

-- Δε μας τσι χαρίζεις, δε μας τσι πουλάς

τις ελίτσες που 'χεις, φως μου, πάνω στα βυζιά;


ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΘΕΛΟΥ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ...... (1)

Οι ακροτελεύτιοι στίχοι του "Ερωτόκριτου" είναι:

Οι στίχοι θέλουν διόρθωση και σάσμα όσο μπορούσι,

γι' αυτούς που τους διαβάζουσι, καλά να τους γροικούσι

Οι στίχοι αυτοί είναι αμφίβολο αν τους έγραψε όντως ο ποιητής ή είναι προσθήκη του εκδότη του ποιήματος. Κατά πάσαν πιθανοτητα το δεύτερο ισχύει.

Ένα παράδειγμα τώρα διορθωμένων στίχων από εκδότη ενός τραγουδιού και συγκεκριμένα της Κρητικής ιστορικής ρίμας του Χαιρέτη. Την ρίμα "εποίησεν ο Αναγνώστης Ντουνάκης εξ Αποκορώνου" και την δημοσίευσε ο Αντώνιος Γιάνναρης (Anton Jeannaraki) στα Άσματα Κρητικά ..., Leipzig 1876, σελ. 79-82. Την αναδημοσίευσε ο Α. Κριάρης στην Πλήρη Συλλογή Κρητικών Δημωδών Ασμάτων.... Β' έκδοσις, Εν Αθήναις 1920, σελ. 122-126, αλλά με τους δύο τελευταίους στίχους αυθαίρετα διορθωμένους.


Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Μια προσφορά των Εβραίων της Σμύρνης στην Κρήτη το 1866

Ανδρέα Π. Χατζηπολάκη, Μια προσφορά των Εβραίων της Σμύρνης στην Κρήτη το 1866.

ΧΡΟΝΙΚΑ. Έκδοση Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδος. Τόμος 36ος. Αριθ. Φύλλου 242 - Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2013.

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ, 29 - 3 - 1998)

Διαθέσιμο ΕΔΩ

Mail Antreas P. Hatzipolakis


Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

ΡΟΔΙΝΟΣ - ΜΠΑΞΕΒΑΝΗΣ

Μια πολύ σημαντική φωτογραφία!! Ο Ροδινός κι ο Μπαξεβάνης σε μιαν εκδήλωση το 1929.

Η φωτογραφία σε κορνίζα βρίσκεται στη συλλογή του αγπητού φίλου Γιάννη Τζανή (Ηράκλειο). Τον ευχαριστώ θερμά !!!

Mail Antreas P. Hatzipolakis

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

ΤΑ ΣΦΑΚΙΑ ΣΕ ΑΓΝΩΣΤΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ 1798

Του Ευτύχη Τζιρτζιλάκη

312 - (Manuscrit biographique, Militaria & Histoire) - Extraordinaire témoignage de la Campagne d'Égypte puis d'une longue captivité en Crète par les Turcs ou "Journal Depuis Le 17 floréal an 6 -époque de mon départ-, jusqu'à mon arrivée à Marseille Le 1er prairial an 9". "DÉPART 6 MAŸ 1798. 21 MAŸ 1801". - See more AT

Χτες, δημοπρατήθηκε στη Γαλλία ενα άγνωστο χειρόγραφο ενός Γαλλου που το 1798, και για 2 χρόνια περίπου, έζησε κάποιες απίστευτες περιπέτειες, με πολλες ταλαιπωρίες! Τα περισσότερα απο τα βάσανα του τα πέρασε στη Κρήτη, και όταν τελικα γύρισε στη Γαλλία τα διηγήθηκε σε 70 χειρόγραφες σελίδες. Φαντάζομαι ότι μεσα θα εχει πολλες αγνωστες πληροφορίες για τη ζωη στο νησί μας, και ελπίζω κάποτε να εκδοθεί. Προς το παρόν μπορείτε να διαβάσετε την περιγραφή του χειρογράφου, όπως δόθηκε στη δημοπρασία!

(σε μετάφραση και σχόλια της Ασπασίας Κοκολογιάννη)

"Καταπληκτική μαρτυρία της εκστρατείας της Αιγύπτου εν συνεχεία μιας μακράς περιόδου αιχμαλωσίας στην Κρήτη από τους Τούρκους ή ημερολόγιο από τις 17 του μήνα Ανθεστηριώνος το 6ο έτος μετά τη Γαλλική Επανάσταση –εποχή της αναχώρησής μου- έως την άφιξη μου στη Μασσαλία την 1η του μήνα Λειμώνος το 9ο έτος μετά τη Γαλλική Επανάσταση Απίστευτη αναφορά κάποιων χρόνων της ζωής ενός Γάλλου ο οποίος έφυγε με φρεγάτα για τη Μεσόγειο ως γραμματέας ενός πολεμικού επιτρόπου (ο προορισμός και ο τελικός σκοπός της εκστρατείας της Αιγύπτου είχαν κρατηθεί μυστικοί προς αποφυγήν οποιασδήποτε διαρροής προς τους Άγγλους κατασκόπους). Μετά από την Κορσική όπου ο στρατηγός Vaubois συνάντησε το στόλο και την αναμονή της πομπής από τη Civitavecchia (400 πλοία στο σύνολο), ο άντρας για τον οποίο ενδιαφερόμαστε πήρε μέρος στη μάχη της Μάλτας (είσοδος του Brueys και του Βοναπάρτη στο λιμάνι, επίθεση στο κάστρο, βομβαρδισμός της πόλης, απογραφή Μαλτέζων αιχμαλώτων και κάποιων ιπποτών και στη συνέχεια αποβίβαση όλου του στρατού υπό τους ήχους του πυροβολικού και της μπάντας και σημαιοστολισμός των πλοίων). Ύστερα ο άνθρωπός μας παίρνει το δρόμο προς την Αίγυπτο όπου μαίνονται μάχες εναντίον των Βεδουίνων, των Μαμελούκων, των Αράβων και των Τούρκων προκειμένου να προχωρήσουν τα γαλλικά στρατεύματα. Μετά από την Αλεξάνδρεια, την έρημο και την Γκίζα οι Γάλλοι φτάνουν στο Κάιρο όπου ο σεΐχης τους παραδίδει τα κλειδιά της πόλης εκφράζοντας τη χαρά του που έδιωξαν από τη χώρα τους , τους μπέηδες και τους μαμελούκους τους , τους οποίους θεωρούν εχθρούς τους και υπόσχεται πίστη στους Γάλλους. Έπονται οι καταστροφές των τεμένων, οι προδοσίες εκατέρωθεν των πλευρών, διάφοροι θάνατοι (εκ των οποίων και του Sulkowskiet) καθώς και οι εκτελέσεις των αρχηγών των εχθρών. Μη συμμετέχοντας στις μάχες αλλά ανεβαίνοντας στην ιεραρχία ο άνθρωπός μας αρρωσταίνει, παραιτείται και αποφασίζει να επιστρέψει στη Γαλλία μέσω Αλεξανδρείας όπου βασιλεύει η πανώλη.

Μαζί με άλλους Γάλλους εκ των οποίων και κάποιος Giraud, επιβιβάζεται σε ένα ισπανικό πλοίο το οποίο όμως μπάζει νερά υποχρεώνοντας τους να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια η οποία βομβαρδίζεται από τους Αγγλούς. Έχοντας σχεδόν ναυαγήσει στη Ροζέτα οδηγούνται από μία τούρκικη καραβέλα στην Κύπρο όπου συλλαμβάνονται από τους γενιτσάρους και αιχμαλωτίζονται εφόσον βρίσκονταν υπό ισπανική σημαία. Μπαίνουν στο κάτεργο και ο άνθρωπός μας με τον Giraud αποβιβάζονται στο Ηράκλειο στην Κρήτη όπου πωλούνται ως σκλάβοι για 100 πιάστρες. Καταλήγουν στη Βλαχερωνίτισσα (Lacheronitissa στο πρ.)σε ενός αφέντη όπου δουλεύουν επίσης μία νέγρα και ένα μαύρος ονόματι Barca υπό τις διαταγές του οποίου τοποθετήθηκα: να βόσκω τις κατσίκες, να καθαρίζω βαμβάκι, να κοπανίζω καννάβι, να φυλάω τα πρόβατα στο βουνό, να φέρνω νερό κ.α. Κατά αυτή την άθλια περίοδο όπου ο άνθρωπός μας κοιμάται στο στάβλο με τα άλογα και τρέφεται ελάχιστα, οι Έλληνες του νησιού τον λυπούνται και προσπαθούν να τον βοηθήσουν αλλά και κάποιοι Τούρκοι (ορισμένοι μάλιστα από την οικογένεια του αφέντη του). Σιγά- σιγά μαθαίνει τα ελληνικά και ντύνεται σύμφωνα με τους Έλληνες (κοντά μαλλιά, μουστάκι, σαρίκι). Ενώ προετοιμάζει απόδραση από την άλλη πλευρά του νησιού, μέσω ενός ελληνικού χωριού από όπου θα έπαιρνε μία βάρκα για τη Σμύρνη, φιρμάνι της Υψηλής Πύλης αναγγέλλει ότι μία μοίρα του ισπανικού στόλου η οποία συνοδεύει πομπή 30.000 Γάλλων αναμένεται στη διάρκεια του καλοκαιριού να πολιορκήσει το νησί, γεγονός που σημαίνει ότι οι Γάλλοι αιχμάλωτοι θα μπορούσαν να αποδειχθούν επικίνδυνοι σε περίπτωση ήττας των Τούρκων, άρα θα πρέπει να τους σκοτώσουν ή να τους αλυσοδέσουν. Καθώς όμως η μοίρα δεν αράζει η ζωή συνεχίζεται κανονικά. Εκμεταλλευόμενος ένα γάμο για τον οποίο λείπουν οι αφέντες του, οργανώνει βιαστικά τη φυγή του με τον Giraud στις 6 Οκτωβρίου του 1800 δια μέσου των βουνών προς τα Σφακιά. Διαφεύγοντας μέσα από δάση χωρίς μονοπάτια, περιπλανώμενοι στις χιονισμένες βουνοκορφές και στο χείλος τρομακτικών γκρεμών, αποφεύγοντας τα άγρια θηρία, προχωρούν τη νύχτα ή δένουν μεγάλες πέτρες στα πόδια τους για να μην κυλήσουν στην πλαγιά ενώ κοιμούνται. Καταφέρνουν να μην συλληφθούν αν και έχουν διάφορα κακά συναπαντήματα. Φτάνοντας στην Αγία Ρουμέλη ένας κατασκευαστής πλοιαρίων τους δίνει ελληνικά ονόματα και τους κρύβει. Επιδιώκουν αλλάζοντας πολλές κρυψώνες και με μεγάλο κίνδυνο να φύγουν προς τα Κύθηρα αφού έχουν περάσει ένα μήνα κοντά σε αυτούς τους γενναίους ανθρώπους του οποίου ο γαμπρός είναι Γάλλος πρόξενος. Την ημέρα της αναχώρησης ο ρώσικος και ο τουρκικός στόλος που πλέουν πλάι –πλάι στο κρητικό κάστρο καταδικάζουν τα σχέδιά τους. Εν τω μεταξύ ο πρόξενος των Κυθήρων ο οποίος βρίσκεται ήδη υπό παρακολούθηση δεν μπορεί πλέον να τους δεχθεί.

Μετά από 8 μήνες αιχμαλωσίας, κρατούμενοι του πασά ενός χωριού υπό την επίβλεψη τριών αγάδων και ενός σούμπαση, οδηγούνται με βάρκα στη Μάνη, στο Μαραθονήσι, της οποίας οι κάτοικοι έχουν τη φήμη ληστών αλλά της οποίας ο μπέης είναι φίλος των Γάλλων. Τους παρουσιάζουν λοιπόν ως δύστυχους Βενετούς ναυαγούς. Εκεί χάρις στον φίλα προσκείμενο προς τους Γάλλους μπέη θα συναντηθούν και με άλλους Γάλλους, κάποιοι από τους οποίους έχουν δραπετεύσει από το κάστρο της Κορώνης, και θα ξεκινήσει μία αλληλογραφία με Γάλλους διοικητικούς, στρατιωτικούς και εμπόρους προκειμένου να προετοιμαστεί με αργούς ρυθμούς η επιστροφή τους στη Γαλλία. Περιμένοντας δέχονται ένα μικρό χρηματικό βοήθημα, το οποίο η κυβέρνηση έδιδε στους δυστυχείς Γάλλους κρατούμενους στην Τουρκία. Η λύση του πολέμου πλησιάζει γιατί μεσολαβητικά πλοία πλέουν στο λιμάνι της Κορώνης με το στρατηγό Dessaix ο οποίος μεταφέρει την επιστολή που είχε συντάξει ο Kléber στις 24 Ιανουαρίου στη Δαμασκό με τον Μεγάλο Βεζύρη για την απομάκρυνση από την Αίγυπτο[την υπογεγραμμένη παράδοση με τους Άγγλους έπειτα από την ήττα των Γάλλων]. Η λήξη του πολέμου σηματοδοτεί την ελευθερία των Γάλλων κρατουμένων από τους Τούρκους, αλλά εν τω μεταξύ ο Βοναπάρτης έχει κάνει το πραξικόπημα και οι Γάλλοι κηρύσσουν εκ νέου τον πόλεμο στους Τούρκους, καθώς οι Άγγλοι εμποδίζουν την έξοδο των γαλλικών πλοίων από την Αλεξάνδρεια, γεγονός που επισύρει την εκτέλεση ή την καταδίκη σε κάτεργο των Γάλλων που βρίσκονται σε τουρκικό έδαφος. Τελικά αφού κρύβονταν για 15 μήνες στον μπέη της Μάνης επιβιβάζονται σε ένα ρώσικο πλοίο. Πλέοντας κοντά στις ακτές περνούν στα Κύθηρα, στην Κέρκυρα και την Αλβανία όπου εξ΄ αιτίας μίας καταιγίδας πέφτουν στα χέρια Άγγλων πειρατών και φτάνουν έως την Τεργέστη. Μπαίνουν σε καραντίνα και εκεί συναντούν και άλλους Γάλλους που έχουν πέσει στα χέρια πειρατών. Ο διοικητής τους λυπάται και τους αφήνει, δίνοντας τους συνοδευτική επιστολή και χρήματα, να αποβιβαστούν στην Αγκόνα όπου ένας Γάλλος στρατηγός τους δίνει φύλλο πορείας μέχρι τη Φλωρεντία και μετά εκ νέου μέχρι το Menton και έπειτα έως τη Μασσαλία όπου έφτασα την 1η του Λειμώνος το μεσημέρι προς μεγάλη έκπληξη όλων των συγγενών και φίλων οι οποίοι με θεωρούσαν νεκρό από καιρό καθώς δεν είχαν λάβει νέα μου για 26 μήνες."

Εκστρατεία της Αιγύπτου: στρατιωτική επιχείρηση που συνέβαλε στη δόξα του Ναπολέοντα

Ανθεστηριών: μήνας του ημερολογίου της Γαλλικής Επανάστασης (20 Απριλίου – 19 Μαΐου)

Λειμών: μήνας του ημερολογίου της Γαλλικής Επανάστασης (20 Μαΐου – 18 Ιουνίου)

Civitavecchia :πόλη της Νότιας Ιταλίας

Sulkowskiet: πρόκειται προφανώς για τον Joseph Sulkowski ή Sulkosky κατά τους Γάλλους

Ληστής: ο όρος κλέφτης της Ελληνικής Επανάστασης δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός ούτε να αποδοθεί στη γαλλική γλώσσα

Η περίοδος Directoire ξεκινά στις 26/10/1795 και λήγει στις 9/11/1799 με το πραξικόπημα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη οπότε και ξεκινά η περίοδος Consulat έως τις 18/5/1804. Κατά την πρώτη περίοδο αποκαλείται Directeur και κατά τη δεύτερη Consul

Menton : πόλη της Νότιας Γαλλίας, στην ακτή της Μεσογείου, στα σύνορα με την Ιταλία

Καί σχετικό άρθρο ΕΔΩ (σελ. 54-58)

Mail Antreas P. Hatzipolakis

 

Free Hit Counter