Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

Λάβε κορμιά χωρίς ψυχή, μάτια με δίχως ύπνο,

στόμα με δίχως ομιλιά, καρδιές με χωρίς χτύπο.

Κι αν μας χωρίσει η θάλασσα και η στεριά επίσης,

μόνο μια χάρη σου ζητώ να μη μ' αλησμονήσεις.

Αλάργο εξορίστηκα, θάλασσα μας χωρίζει,

πότε θ ξανασμίξομε ένας Θεός γνωρίζει.

Λάβε κορμί που δε μιλεί κι αίμα που δεν κινείται,

μονό ΄ναι ως ενθύμιο που δε ξαλησμονείται.

Το σώμα λει και χάνεται, μα η στοριά (θωριά;) πομένει,

σαν τόνε δου θυμούνται του φίλοι, δικοί και ξένοι.

Το δώρο μου είναι μικρό, μην το περιφρονήσεις,

το στέλνω για ενθύμιο να μη με λησμονήσεις.

Κι ένα λόγιο ποίημα:

Όταν το γήρας βαρύ με πλήξει, και της νεότητός μου παρέλθει ο χρόνος,

και δεν με βλέπεις, θα μ' ενθυμείσαι εκ της εικόνος.

Mail Antreas P. Hatzipolakis


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

 

Free Hit Counter