Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Κατά τον μεσοπόλεμο ένας φυγόδικος, Λουκάκης από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων, είχε επικηρυχτεί από τις Αρχές, και κάποιοι βρέθηκαν και πήραν "επάξια" το ποσόν της επικήρυξης. Δεν πρόκειται να προχωρήσομε σε εξιστόρηση των γεγονότων, δε θα κάνομε δηλαδή αστυνομικό ρεπορτάζ, αλλά θα παρουσιάσομε μια ρίμα που έγραψε κάποιος άλλος φυγόδικος, ένας Μανουσέλης από τον Πατσιανό Σφακίων, ο οποίος "παρεπιδημούσε" τότε στο χωριό του Λουκάκη.

Το τραγούδι κατέγραψα στην Ανώπολη το 1983. Δυστυχώς δεν βρήκα κάποιον που να το ξέρει ολόκληρο.

Δε τραγουδούνε στα Σφακιά, δεν παίζουνε λαγούτα,
γιατί τόνε σκοτώσανε τον παινεμένο Λούκα.
Ανέ τόνε σκοτώνανε οι γ-ίδιοι οι παθοί ντου,
παράπονο δεν είχανε φίλοι και συγγενείς του.
Γιατί απ΄ τσι Τσιμπούκηδες αν είχα του βαρούνε,
παράπονο δεν ήτονε γιατί κι αυτοί πονούνε.
Μονό τον εσκοτώσανε κατσίκηδες δυο φίλοι,
ογιά να πάρουνε λεφτά θεριά γενήκα οι σκύλοι.

.........

Μα κείνοι του βαρήκανε οι σκύλοι με μανία,
τη κεφαλή ντου βάλανε μέσα σε μια μαντύα.

.........

Όποιος ρωτά ποιός τό ΄βγαλε ετούτο το βιβλίο:
Ο Μανουσέλης ο ληστής εκ Πατσιανού Σφακίων.
Εις τον Αη Γιάννη στα Σφακιά γράφει την ιστορία,
διότι τόνε κυνηγά ούλη η γι-Αστυνομία.


ΣΧΟΛΙΑ:

Ο στιχουργός δανείζεται στίχους από το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΛΙΑΠΗ.
Πρβ. του στίχους:

Γιατί τόνε σκοτώσανε τον παινεμένο Λιάπη (στ. 3)

Κι εκειά τον περιμένανε κατζίκηδες δυο φίλοι... (στ. 16)

Κι απού τσι Τσιριντάνηδες αν είχα σου βαρούνε,
δεν ήτανε παράπονο, γιατί κι αυτοί πονούνε. (στ. 49-50)


(ΤΟΥ ΛΙΑΠΗ, Εις: Ειρήνη Σπανδωνίδη: Κρητικά Τραγούδια. Σφακιανά Ριζίτικα. Αθήνα, Γκοβόστης 1935, σελ. 10-12)

Στον επίλογο, όπως συνηθίζεται στα αφηγηματικά τραγούδια, δίνει τα στοιχεία της ταυτότητάς του (όνομα και τόπος). "ετούτο το βιβλίο" εννοεί κάποιο τετράδιο, όπου θα είχε γράψει το τραγούδι.

Προσθήκη (31 Μάρτη 2014):

Πιθανώς να είναι ο Χαράλαμπος Μανουσέλης (από τον Καλλικράτη, γνωστός ως Χαραλάμπα), που εικονίζεται σε μια φωτογραφία που ανέβασε στο Facebook ο φίλος Αντώνης Εργαζάκης:

Πάνω από αριστερά: Χαράλαμπος Μιχ. Μανουσέλης, Δασκαλάκης(Ρέθυμνο). Καθισμένοι: Μπαρμπούνης από Ασή Γωνιά και Κοτσιφης από Ροδάκινο.

Σε σχόλιο γράφει ο Εργαζάκης:

Και για την ιστορία , ρώτηξα τον γιό της Χαραλάμπας, συχωρεμένο λίγο καιρό τώρα, Μανόλη, τι δουλειά έκανε ο πατέρας του; Kαι μου είπε:

-- Στά βουνά γυρνούσε!! Και στο χωριό κατέβαινε οντά ήθελε να κάνη κανά κοπέλι η μάνα μου.

Μιά φορά, μου λέει, ανύπαντρος είχε μιά φιλενάδα στη Σκαλωτή και εκείνη έλεγε:

Μα μένα η αγάπη μου δεν σπέρνει δεν θερίζει,

το μανλιχέρι του βαστά και τα βουνά γυρίζει.


Mail Antreas P. Hatzipolakis

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

 

Free Hit Counter